चुरामणि तिमिल्सिना असार ७ रिडी
गुल्मी जिल्ला छत्रकोट गाउँपालिका वडा नम्बर ४ दिगाम अमराइका ५८ वर्षीय तिलकराम सुवेदीले सवारी चलाउँदै गरेको ३३ वर्ष पुगेछ। ३३ वर्षदेखि निरन्तर रुपमा यातायातमा रम्दै आएका सुबेदिलाई कहिल्यै थकाइ लागेन ।उनी घरमा बस्न भन्दा यात्रा गर्न र गराउनमा खुसी हुन्छन्। सानैदेखि यातायात चलाउने रहर गरेका सुबेदि सडकमा रम्न रुचाउने गर्दछन्।
सुन्दा पनि अचम्म परिवारले भो बाबा अब त घरमै बसेर आनन्द लिनुहोस भनेर बारम्बार आग्रह गर्छन्। श्रीमती लक्ष्मी कुमारी सुवेदीले पनि अब धेरै कति चलाउनुहुन्छ गाडी अरुलाई र आफू यात्रा गर्दागर्दै जिन्दगी नै सकिन लाग्यो।भो अब त घरमै बसौँ। आनन्द लिगौ भनेर भन्थिन् केही महिना विश्राम लिन मन भो तर मनले मानेन पुनः यात्रामै फर्किए। गुल्मीको छत्रकोटदेखि बुटवलसम्म दैनिक कालो प्लेटमा यात्रा गराउन सफल भएका सुवेदी बा यसैमा खुशी हुनुहुन्छ ।उहाँले बन्द बोडि बोलेरो चलाउँदै यात्रा गर्नुहुन्छ।
सडकमा प्रहरी पोस्ट प्रशस्त रहेका छन श्रीङ्गा, रिडी ,यस्तै हार्थोक तानसेन, बर्तुङ, दोभान र बुटवल यी यातायातका चेकिङ हुने प्रमुख क्षेत्र हुन्। तर अहिलेसम्म तिलकरामलाई प्रहरीले चेकिङ गरेन न त कहिल्यै सोधपुछ गर्यो न त लाइसेन्स नै खोज्यो। गाडीमा ढाका टोपी लगाएर ज्वारीकोट लगाएर हिँडेका सुवेदी बा पुलिसले नबोलाउँदै पुलिसलाई नमस्कार गर्ने बानी बसालेका कारणले आज सुवेदी लाई प्रहरीले कहिले कहिले पनि चेकजाँच गरेन बाको इमान्दारिता निकै रहेछ। बासँग रिडीदेखि बुटवलसम्म यात्राको क्रममा दुःख सुखका र रमाइला गफ गर्दै पुगियो। बाका गफ सुन्दै प्रहरीलाई गर्ने सम्मान यात्रीलाई ओलार्ने र झराल्ने बेलामा गरेको त्यो सम्मान र त्यो विदाईले सुबेदिको गाडीमा नचण्डने यात्री बिरलै भेटिए ।
न घाम न पानी न जाडो जुनसुकै समयमा पनि सुवेदी बा अमराइबाट निस्किनछन। सुवेदी बाले अहिलेसम्म बिट मार्ने योजना बनाएनन् न त बाको गाडी सानो छ न त ठूलो क्षमता भएको छ नौवटा सिट क्षमता भएको गाडीमा आएको पनि लामो समय भएछ। बाले थप्दै भनुभयो सम्मान गर्ने तरिकाले आज प्रहरीले कहिलै सोधपुछ गरेन झन्डै गाडीको सबै खर्च कटाएर ४०-४५ हजार आफूले बचत गर्न सफल भएको बताउनु भयो ।
आफ्ना छोराछोरीलाई उच्च शिक्षा दिएर छोरीलाई विवाह गराएर पठाए र छोराले पनि राम्रो शिक्षा अध्ययन गरिरहेको छ। यो मेरो कमाईबाट हो। कोही मान्छे नभए पनि बाटोमा भेटि हाल्छ कि कतै मेरो सुवेदी एक्सप्रेस त कुरेका छैनन् भन्ने पनि लाग्न थाल्यो। तेहि कारणले पनि आज यो गाडीले मलाई दैनिक बुटवल पुर्याएको छ। म कसैसँग दुश्मन हुन चाहन्न । मेरो सवारीमा आइदिए हुन्थ्यो नि भन्ने भावना कहिल्यै मनमा लागेन । यसैमा सन्तुष्टि लागेको छ। हुन त मेरो त्यस्तो केही मोहित पार्ने क्षमता छैन तर पनि यात्रीहरु आउने गर्दछन्। किनकि मेरो एउटा बानी छ सिट क्षमताभन्दा कुनै पनि यात्रीहरुलाई यात्रा नगराउने , समयमा निश्चित स्थानमा पुग्न सकिने र यात्रीहरू पनि गन्तव्य स्थानमा सजिलै पुग्ने हुँदा आज यात्रीहरु सुवेदी नै रोजेको देखिन्छ । ३३ वर्षसम्म यातायात चलाए तर अहिलेसम्म कुनै पनि दिन सवारी दुर्घटना हुन परेन सायद घरबाट निस्किने क्रममा पत्नी लक्ष्मीले बालेको दियो तुलसीको मठको आशीर्वाद र भगवानको कृपाले आजसम्म मलाई राम्रै हुन पुगेको छ। र भोलिका दिनमा पनि कुनै अप्रिय घटनाहरु नघटुन भन्ने आशा र अपेक्षा लिँदै आएको आउनुभयो। बालाई सम्मान चाहिएको छैन । यात्री सम्बन्धित निश्चित ठाउँमा पुग्न चाहेका छन् । नजिकै पर्ने गाउँ र टोलमा भने बाले घर आँगनमै पुर्याएको कारणले आज यात्रीहरू सन्तुष्टि देखिन्छन् र दैनिक सम्पर्कमा रहने गर्छन् । तर बालाई फोन गर्नेको लर्को लाग्ने रहेछ। अझ अचम्मको कुरा के छ भने यो जमानामा पनि सबै यातायातका साधनामा प्राय गरी गीत बज्ने र बजाउने चर्को आवाज दिने खालका म्युजिकहरू बज्ने गर्छन्। तर बाले यस विषयलाई विशेष केन्द्रबिन्दु नबाइ यात्रा गराउनु हुन्छ छ। किनकि आफूले यसरी ठूलो मोबाइल गीत बज्ने मोबाइल यात्रामा प्रयोग नगरेको बताए । यसले गीत बजाउँदै गर्दा दुर्घटना समेत हुन सक्ने सम्भावना भएकाले कुनै गीत बजाउने र मोबाइल बोक्ने रहर गर्नुभएन। जतिखेर यात्राबाट काम सकेर घर फर्किएपछि पत्नी लक्ष्मी कुमारी संगै सामाजिक सञ्जाल प्रयोग गरी दिनभरि के के भए छ भनेर खवर हेर्न मन पराउनुहुन्छ । त्यसैले सुवेदी बा अहिलेसम्म यात्रा गराउदै रम्नु भएको छ
About Author
Leave a Reply